Doorgaan naar hoofdcontent

Donderdag verwonderdag

Wat een heerlijke dag! Eerst gezellig, met zij van boven, mijn rooie Rachmaninov voor de VIP behandeling afleveren.Ondertussen even schuimen in de rondloper. Bloesje/spijkerjasje gescoord! Daarna in mijn blinkende voiture naar de markt, Patatjes gesnoept, 2 Polygala gescoord voor op mijn kleine loggia, dat staat helemaal in de zomerkleuren straks. Auto afgetankt. Bloesje gewassen, hangt nu te te drogen, alles staat in gereedheid. Ik ga nu in de rustmodus met een drankje op mijn feestbalkon.
Dit was dus Gisterenavond.
Naar aanleiding van dit korte verhaaltje op mijn facebook tijdlijn
schreef iemand mij 'klinkt als de perfecte dag.' en ik antwoordde dat was het ook. Het was zo’n
‘maak van elke dag een feestje dag.’
Het zit vaak in hele kleine geluksmomenten. Een van die aardige wasstraat knapen die een stoel voor je aandraagt omdat je rug snakt naar zitten. Ons vervolgens verblijdt met twee kopjes overheerlijke koffie. Het ijverige gepoets en gedoe van al die mensen in de wasgarage, zo leuk om naar te kijken. Mijn vriendin die het schattige rode bloesje afrekent voor mij. Die mij trakteert op de lekkerste patat van de markt. De assistente van de KNO arts die aanschuift om haar patatje te nuttigen en die zich mij herinnert van zo’n veertig jaar geleden, waar ik kennelijk een verpletterende indruk bij heb achtergelaten haha. De warme zonnestralen op mijn blote armen, de prachtige struiken de Polygala Mirtifolia ofwel vleugeltjes bloem, die bloeien tot einde jaar en bijen aantrekken met hun schattige paarse bloemetjes en die mijn bescheiden loggiaatje tot een mediterraans terrasje omtoveren.
De gezelligheid van twee meiden op stap voelt als vakantie. Je hebt niet veel nodig om gelukkig te zijn, als je van dit soort kleine geneugten kunt genieten creƫer je de perfecte dag waarop elke indruk op je netvlies blijft kleven en het warme geluksgevoel nog even in elke cel van je wezen rondcirkelt . Terugdenkend aan gisteren kan ik het gevoel van deze dag met een gouden randje opnieuw beleven als waardevolle herinnering. Een dag om dankbaar voor te zijn.
Een prachtige Donderdag verwonderdag.

J©sephientje

Reacties

Populaire posts van deze blog

saved by the snow

  een wijze man waakt over mij Prachtig vind ik dit witte paradijs. Echt! Ik kan er zo van genieten! Vanachter glas dan he. Ik kan best wel tegen een beetje kou, maar met deze snijdende wind vind ik het persoonlijk afzien. Ik besluit dan ook binnen te blijven en heb me bezig gehouden met de voorbereidingen van mijn nog uit te komen kindervoorleesprentenboek (nieuw lang Nederlands woord van 25 letters) Twee maal woordwaarde op je Scrabbelbord en je bent binnen. Maar dit terzijde. Er wacht mij nog een berg werk. Ik ga alle versjes overzetten in een kindvriendelijk lettertype dat ook door de gemiddelde voorlees oma of opa gelezen kan worden. Voor je weet het maar nooit. Dat wordt een hele klus, maar ook een leerzame. Ik weet wel iets van het programma Word en dat wat ik niet weet wordt een grote ontdekkingsreis. Ik pruts en piel net zolang totdat ik het voor elkaar krijg. En als ik het mezelf goed aangeleerd heb, gaat het langzaam maar gestaag vorderen en komt het zelfs vandaag t...

Mevrouw Hopeloos.

Een klucht in drie bedrijven. Jawel u leest het goed, het zusje van Rampen Annie u weet wel, zij die in eigen omgeving de meeste gekke rampen aanricht. Goed, Mevrouw Hopeloos had een aantal weken geleden een meneer van de Ziggo op bezoek om alle tv-kanalen weer op orde te krijgen, want mevrouw Hopeloos had weer eens met haar technisch inzicht op alle knopjes van het door Ziggo net geleverde en aangesloten kastje gedrukt, op dat moment was alles in de war geraakt. Alleen de radio, die ze nooit aanheeft, deed het nog. De rest, was een blauwer dan blauw scherm. Totdat gelukkig meneer Ziggo haar uit haar lijden verloste en zij binnen een aantal seconden weer normaal tv kon kijken. Oorzaak? Zie mijn blog van 7 maart. Kortom, meneer Ziggo was op dat moment een zege voor deze dolende ziel in techno land. ‘Geeft niet hoor mevrouw’ sprak de jongeling haar toe’ aldoende leert men. Ja hoor! wrijf het er nog maar eens in dacht mevrouw Hopeloos in vertwijfeling… Deze jongeman kwam ook tot de ontdek...

Trillie met die Billie

En dan nu even iets luchthartigs van Josephientje. u weet wel 'zij die schrijft.' Dat blijf ik gewoon tot aan mijn dood doen, heb ik net besloten, want ik ben nog lang niet uitgeschreven. Vooralsnog ben ik nu bezig met de laatste loodjes van mijn kinderprentenboek dat straks ergens in April geboren mag gaan worden. Dat betekent dat ik over het algemeen een zittend leven leidt, los van mijn wekelijkse rondje stoksjokken natuurlijk en mits de weersomstandigheden dat toelaten. Zo af en toe loop ik, om wat beweging te krijgen, een rondje door mijn appartementje incluis mijn loggia om even te wuiven naar het volk en wat broodnodige happen frisse lucht tot mij te nemen. Dat schiet niet echt op natuurlijk en iemand op mijn leeftijd moet natuurlijk wel een klein beetje soepel en elegant over deze aardbol kunnen blijven wandelen. Laten wij het daarover eens zijn. Nu heeft deze slimme meid, die overigens wel degelijk op haar toekomst is voorbereid, een knalrode trilplaat aangeschaft. Jui...