Mevrouw Hopeloos.

Een klucht in drie bedrijven.

Jawel u leest het goed, het zusje van Rampen Annie u weet wel, zij die in eigen omgeving de meeste gekke rampen aanricht.

Goed, Mevrouw Hopeloos had een aantal weken geleden een meneer van de Ziggo op bezoek om alle tv-kanalen weer op orde te krijgen, want mevrouw Hopeloos had weer eens met haar technisch inzicht op alle knopjes van het door Ziggo net geleverde en aangesloten kastje gedrukt, op dat moment was alles in de war geraakt. Alleen de radio, die ze nooit aanheeft, deed het nog. De rest, was een blauwer dan blauw scherm. Totdat gelukkig meneer Ziggo haar uit haar lijden verloste en zij binnen een aantal seconden weer normaal tv kon kijken. Oorzaak? Zie mijn blog van 7 maart.

Kortom, meneer Ziggo was op dat moment een zege voor deze dolende ziel in techno land. ‘Geeft niet hoor mevrouw’ sprak de jongeling haar toe’ aldoende leert men. Ja hoor! wrijf het er nog maar eens in dacht mevrouw Hopeloos in vertwijfeling…

Deze jongeman kwam ook tot de ontdekking dat de dvd-speler die zij zeven jaar geleden op een rommelmarkt voor slechts 10 euro had aangeschaft en die haar al die jaren fantastisch ter wille was geweest, nu echt op, over en uit was. Bovenkant kleurde rood en onderkant groen, het is triest, maar hier valt niets meer aan te doen.

Mevrouw Hopeloos is een filmfanaat en heeft tot volle tevredenheid jarenlang met plezier kunnen kijken dankzij het gemak van haar Live’s Good tweedehandsje. Maar zoals aan alles een eind komt had de dvd-speler nu echt de geest gegeven en was hij vertrokken naar de eeuwige jachtvelden in de dvd- hemel.

Doek/ applaus 

Tweede bedrijf;

Mevrouw Hopeloos krijgt zomaar een spiksplinternieuwe dvd- speler en pinkt een traantje weg van geluk en dankbaarheid. Maar ja het ding moet nog wel even aangesloten worden. Wie oh wie wordt de uitverkorene?

Een aantal dagen later krijgt mevrouw Hopeloos bezoek van haar belastingadviseur. Een fijne vent, waar zij goed mee overweg kan en die al jaren, minstens een keer per jaar, bij haar over de vloer komt.

Omdat belasting betalen nu eenmaal een noodzakelijk kwaad is en zij van Hopeloos daar geen verstand van heeft en hij wel, is het elke keer weer een feestje. De belasting meneer en zij lachen, ondanks de blauwe enveloppen ellende, heel wat af. Altijd gezellig als hij op bezoek komt.

Mevrouw Hopeloos aarzelt even, maar trekt dan toch de stoute schoenen en vraagt, met een allerliefste glimlach rond haar lippen’ zeg R ben jij technisch?’ De leukerd kijkt haar een beetje verwonderd aan en zegt dan’ ik denk het wel en met een klein beetje argwaan in zijn stem, komt er meteen een ‘hoezo?’ achteraan. Mevrouw Hopeloos legt uit waarvoor ze zijn technisch inzicht nodig heeft en deze aardige medemens gaat voor haar aan de slag. Dat is boffen! 

De dvd- speler staat  echter onder de tv- kast, waar wegens tijdsgebrek in geen maanden is afgestoft. Je kunt het ding, slechts liggend op je buik afkoppelen, dus er zit niets anders op dan dat de belastingman liggend op het tapijt op zijn buik stof gaat happen. OMG… Hij trekt het ding onder de kast vandaan en geeft het aan haar opdat zij het met een vochtige doek stofvrij kan maken. Mevrouw Hopeloos maakt hiervan dankbaar gebruik om ook hem een vochtige doek in zijn handen te drukken met de vraag of hij misschien ook even dat stuk vloer onder de kast van enige stofnesten wil ontdoen? Nee, heeft zij en Ja krijgt zij. Ze schieten er allebei van in een onbedaarlijke lach, terwijl hij roept dat dit hem aan zijn militaire diensttijd doet denken en er onder zijn soldatenbedje in der tijd net zulke stofwolken tevoorschijn kwamen, geeft zij hem de schoongemaakte dvd-speler weer aan die hij voor alle zekerheid toch nog even wil aansluiten om te kijken of het ding werkelijk is gaan hemelen. Je weet het niet he?

Nou inderdaad zij wisten het niet, maar na een aantal seconden weten zij het wel! Tranen van het lachen lopen over beider wangen wanneer ze tot de ontdekking komen dat het ding het nog steeds prima doet. Hoe kan dit nu weer? Conclusie, de iets kort bemeten skartkabel zat er  niet helemaal goed in. En wanneer het ding weer goed aangekoppeld is doet deze het gewoon weer als een zonnetje. De lachspieren van mevrouw Hopeloos en meneer belastingadviseur zijn zwaar gekneusd. Zij besluiten het ding dan maar terug te zetten onder de stofvrije kast en bedenken dat het misschien ook nog een mooi derde leven tegemoet kan gaan bij een volgende filmfreak met een low budget. Dus als iemand zich wil melden? Prima.

De man sluit het nieuwe apparaat aan en mevrouw Hopeloos verzorgt de lunch. Daarna worden de belastingpapieren ingevuld en op de digitale bus gedaan. De techniek staat voor niets nietwaar?

Doek/ applaus.

Derde bedrijf.

Nadat de belastingmeneer  is vertrokken, kijkt mevrouw Hopeloos met gemengde gevoelens naar haar nieuwe aanwinst en naar de oude dvd- speler die het gewoon nog doet. Natuurlijk is zij verrukt van de nieuwe, maar loopt toch ergens tegen aan. Nu is zij iemand, waaraan je alle geheimen kwijt kunt, deze zijn bij haar veilig. Zij heeft slechts een tekortkoming in deze, zij kan niet liegen en loopt toch wel een beetje met een schuldgevoel rond vanwege dit euvel waar zij natuurlijk niets aan kan doen, ze heeft haar bijnaam niet voor niets al jaren. In de eerste instantie besluit zij hierover te zwijgen om de gulle gever niet te kwetsen. Maar dan gebeurt het onvermijdelijke. Met een paar wijntjes achter de kiezen en tijdens een goed gesprek besluit ze deze last van haar schouders te gooien en aan te kaarten. Ze vertelt smeuïg tot in elk detail haar verhaal. Een pak van haar hart er wordt niemand gekwetst er wordt wel, ook dit keer weer, smakelijk gelachen.

Einde

Doek/applaus.

J©sephientje 21-3-2021