Doorgaan naar hoofdcontent

Hoera zij is er...


                                           Daar is ze dan ' de barones von Habeniks.'

precies een week geleden Op 22 april 2021 heb ik voor de allereerste keer mijn kindervoorleesprentenboek in handen en tranen in mijn ogen en ben ik sprakeloos wat is ze mooi.

Ze is prachtig van binnen en van buiten. Wat hebben de mensen van het Boekengilde en al mijn vrijwillige fans keihard gewerkt om haar geboren te laten worden. En wat heb ik zo af en toe slapeloze nachten gehad van haar. Maar ze is er! En hoe! Ik ben, na een week in een roes geleefd te hebben, langzaam weer terug aan het komen op moeder Aarde want er is nu werk aan de winkel. Ik heb een aardige bestellijst af te werken en schrijf mijn toch al kromme vingers helemaal in de kramp om een ieder een persoonlijk noot mee te geven en het boek te signeren. Leve de Pinksterdagen, want ik tover mijn kleine paleis om tot distributie ruimte en ga ijverig aan de slag om er mooie pakketpost van te maken.                    Het lukt.

                                                       
De stapels groeien gestaag het distributiecentrum (kloppend hart van de zaak) draait op volle toeren. Ik noem het structureel overwerk maar wel met de wetenschap dat ik hier veel mensen blij mee ga maken en daar kan niets tegenop. Oh wat word ik hier blij van. Ik rust niet voordat alles ingepakt en gesorteerd is. Twee boodschappentassen  vol met grote witte enveloppen staan klaar om dinsdagochtend vroeg naar het postkantoor te worden gebracht Ik ben moe, maar voldaan en om klokslag 8.00 uur overhandig ik mijn pakketjes aan de man achter het loket. De postduif kan gaan vliegen. De eerste zending is een feit!

Opgelucht haal ik adem en kan bij thuiskomst meteen verder aan de slag. Er moet gewerkt worden aan mijn PR. Alle boekensites schrijf ik aan, ik plak en knip wat af. Ik meld hare lolligheid ook meteen maar aan bij Hebban, een gerenommeerde site voor en door lezers, met een aardige reputatie en klantenbestand. Een paar dagen later stromen de eerste reacties binnen, sta ik met een dubbele pagina in de krant en heeft het boek de eerste recensies te pakken. Wat een binnenkomer! vijf sterren op Bol, tweemaal vijfsterren op mijn eigen auteurspagina van het BoekenGilde en last but not least vijf dik verdiende sterren op Hebban. Ik kan mijn geluk niet op en loop bij tijd en wijle lachend en huilend door het huis. Dit boek gaat heel wat teweeg brengen. Het is voelbaar. Ik voel mij een gelukkeling, ben dankbaar en blijf me verwonderen.

   
Inmiddels ben ik in een week tijd alle boeken, die ik binnen heb gekregen, kwijt. Zij zijn uitgevlogen over Nederland en in België hebben al lezers een bestelling gedaan. Het is hard werken en ook wel hectisch, maar man, man wat word ik hier gelukkig van. Op de toppen van mijn tenen verwerk ik deze ontvangst die wel eens mijn doorbraak kan betekenen.            

Ik heb er voor gekozen, mijn boeken en alles wat ik nog mag schrijven en uit kan brengen onder te brengen in een stichting, die ikzelf beheer. De bedoeling is dat van elk verkocht product een bedrag wordt overgemaakt naar een goed doel. Zo geef ik iets terug aan mijn donateurs en aan de mensheid. Een deel van de verkoop van ' de barones von Habeniks' gaat het naar het Ronald Mc Donald huis 'Emma' in Amsterdam. Ik heb een heel leuk telefonisch contact met hen gehad en inmiddels een pretpakket toegestuurd om eens te proeven en te ruiken. Binnenkort ga ik een afspraak met hen maken voor een voorstel rondje. Zij zijn zéér enthousiast en staan helemaal open voor dit plan. Ik krijg aan alle kanten zoveel steun en medewerking. Hartverwarmend.

Ik heb een klein stukje merchandise waarvan ik kaarten zelf maak. Ook deze kunnen bijbesteld worden, het geld gaat naar de stichting daar kan ik weer van doneren.

Hare Lolligheid op een kaartje.

Doneren mag altijd natuurlijk elke donatie is welkom en wordt gebruikt voor het uit laten komen van mijn schrijversdroom en zo kan ik weer verder delen.
Daar wordt ik namelijk heel erg blij van.
------------------------------------------------
                                  Mooie zonnige zondag gewenst.  J©sephientje.


































Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

saved by the snow

  een wijze man waakt over mij Prachtig vind ik dit witte paradijs. Echt! Ik kan er zo van genieten! Vanachter glas dan he. Ik kan best wel tegen een beetje kou, maar met deze snijdende wind vind ik het persoonlijk afzien. Ik besluit dan ook binnen te blijven en heb me bezig gehouden met de voorbereidingen van mijn nog uit te komen kindervoorleesprentenboek (nieuw lang Nederlands woord van 25 letters) Twee maal woordwaarde op je Scrabbelbord en je bent binnen. Maar dit terzijde. Er wacht mij nog een berg werk. Ik ga alle versjes overzetten in een kindvriendelijk lettertype dat ook door de gemiddelde voorlees oma of opa gelezen kan worden. Voor je weet het maar nooit. Dat wordt een hele klus, maar ook een leerzame. Ik weet wel iets van het programma Word en dat wat ik niet weet wordt een grote ontdekkingsreis. Ik pruts en piel net zolang totdat ik het voor elkaar krijg. En als ik het mezelf goed aangeleerd heb, gaat het langzaam maar gestaag vorderen en komt het zelfs vandaag t...
Een reactie posten
Meer lezen

Mevrouw Hopeloos.

Een klucht in drie bedrijven. Jawel u leest het goed, het zusje van Rampen Annie u weet wel, zij die in eigen omgeving de meeste gekke rampen aanricht. Goed, Mevrouw Hopeloos had een aantal weken geleden een meneer van de Ziggo op bezoek om alle tv-kanalen weer op orde te krijgen, want mevrouw Hopeloos had weer eens met haar technisch inzicht op alle knopjes van het door Ziggo net geleverde en aangesloten kastje gedrukt, op dat moment was alles in de war geraakt. Alleen de radio, die ze nooit aanheeft, deed het nog. De rest, was een blauwer dan blauw scherm. Totdat gelukkig meneer Ziggo haar uit haar lijden verloste en zij binnen een aantal seconden weer normaal tv kon kijken. Oorzaak? Zie mijn blog van 7 maart. Kortom, meneer Ziggo was op dat moment een zege voor deze dolende ziel in techno land. ‘Geeft niet hoor mevrouw’ sprak de jongeling haar toe’ aldoende leert men. Ja hoor! wrijf het er nog maar eens in dacht mevrouw Hopeloos in vertwijfeling… Deze jongeman kwam ook tot de ontdek...
Een reactie posten
Meer lezen

Trillie met die Billie

En dan nu even iets luchthartigs van Josephientje. u weet wel 'zij die schrijft.' Dat blijf ik gewoon tot aan mijn dood doen, heb ik net besloten, want ik ben nog lang niet uitgeschreven. Vooralsnog ben ik nu bezig met de laatste loodjes van mijn kinderprentenboek dat straks ergens in April geboren mag gaan worden. Dat betekent dat ik over het algemeen een zittend leven leidt, los van mijn wekelijkse rondje stoksjokken natuurlijk en mits de weersomstandigheden dat toelaten. Zo af en toe loop ik, om wat beweging te krijgen, een rondje door mijn appartementje incluis mijn loggia om even te wuiven naar het volk en wat broodnodige happen frisse lucht tot mij te nemen. Dat schiet niet echt op natuurlijk en iemand op mijn leeftijd moet natuurlijk wel een klein beetje soepel en elegant over deze aardbol kunnen blijven wandelen. Laten wij het daarover eens zijn. Nu heeft deze slimme meid, die overigens wel degelijk op haar toekomst is voorbereid, een knalrode trilplaat aangeschaft. Jui...
1 reactie
Meer lezen