Doorgaan naar hoofdcontent

birdNET

Iemand die om zichzelf kan lachen, heeft bijna altijd iets te lachen.

Ik ook, trouwens rampen Annie is hier weer niets bij en mevrouw Hopeloos wordt door haar zeer geƫvenaard. Hoe zullen we dit alter ego eens bijnamen??

We houden het dit keer op de leukste BN-er (lees bejaarde Nederlander) want geloof me, deze is echt helemaal top en dit keer heb ik weer eens ouderwets gekneusde lachspieren. Het is te koddig voor woorden. De techniek staat tegenwoordig voor niets, daar kom ik steeds meer achter. Dat diezelfde techniek soms wonderen verricht is een voldongen feit. Maar, dit wonder spant echt de kroon.

Laat mij beginnen bij het begin. Afgelopen zaterdag, bracht ik in het gezelschap van een lieve vriendin een bezoek aan de heide. Het was, hoewel prachtig weer best wel kil vanwege een snijdende wind. Toen we een aardig eindje gelopen hadden kozen we een bankje in de luwte uit om te rusten en nog wat te kletsen. Het was oergezellig en terwijl wij daar zaten te praten over de meest leuke onderwerpen, zat er tegenover ons in een hele grote dichtbegroeide boom een vogeltje zijn lied te zingen. Het was een vrolijk deuntje dat het floot, ik kon niet thuisbrengen met welk vogeltje wij hier te maken hadden. Vriendin riep verrukt uit ‘maar daar heb ik een app voor’ deze heet birdNET en daar kun je alle vogelgeluiden mee opnemen en dan, vertellen zij je om wel vogeltje het gaat. ‘Wat een uitvinding’ toeter ik terug terwijl zij de app tevoorschijn tovert. We wachten even totdat er geen mensen meer lopen en het pad leeg is. Het lijkt alsof het vogeltje hier ook op heeft gewacht. Het is even stil (adempauze) en dan zingt het kleine ding uit volle borst zijn aria terwijl de microfoon alles opneemt. Ik ben diep onder de indruk. En terwijl wij applaudisseren voor zoveel schoonheid, komen er weer mensen met en zonder honden het pad oplopen  en zet zij het geluid stil. Na enkele seconde wordt ons door de app verteld dat het hier om de zangprestatie gaat van een roodborstje. Ik heb nooit geweten dat zo’n klein lief roodborstje zo’n mooi lied kan zingen. Ik kijk goed naar het plaatje van de app, want deze wil ik uiteraard ook downloaden. Ik vind het een mirakel van de techniek.

Wanneer ik echter in de loop van de week een poging doe om de app te downloaden, mislukt deze en bij poging twee geef ik het op. Jammer! Maar misschien is dit niet de juiste app voor mij. Ik laat het los en rusten tot vanmiddag. Er zingt een vogel in onze binnentuin zo’n wonderschoon lied, dat ik het niet kan laten en toch nog voor een derde keer probeer de app binnen te halen. En waarachtig hij doet het…Ik kan mijn ogen niet geloven maar hij staat er echt. Dan ga ik op mijn bescheiden balkonnetje proberen het goddelijke geluid vast te leggen en dan kom ik meteen te weten welk vogeltje op deze manier zo mijn aandacht trok. Daar ik autodidactisch ben, 

moet ik gewoon alles uitproberen en warempel het lukt me. Ik zie de curve uitslaan en schakel de microfoon in terwijl het vogeltje couplet 24 eruit perst. Dan is het stil en loop ik verrukt naar binnen, ga op de rand van mijn bed zitten en verzucht’ nou is even kijken…’ Ik rommel aan wat knopjes en ja hoor daar hoor ik mijn tekstje uit de Iphone. Ik schiet in de lach. Dat heb ik weer denk ik nog terwijl mijn vingers weer allerlei knopjes indrukken en dan… verschijnt dit onder mijn neus… ZIE Foto’s en LEES. Ik heb gekneusde lachspieren… Dit verzin je niet! Ik had het altijd wel gedacht dat wel natuurlijk, maar nu ik deze bevestiging zo zie…weet ik het opeens ook heel zeker.



                         J©sephientje 9-4-2021


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

saved by the snow

  een wijze man waakt over mij Prachtig vind ik dit witte paradijs. Echt! Ik kan er zo van genieten! Vanachter glas dan he. Ik kan best wel tegen een beetje kou, maar met deze snijdende wind vind ik het persoonlijk afzien. Ik besluit dan ook binnen te blijven en heb me bezig gehouden met de voorbereidingen van mijn nog uit te komen kindervoorleesprentenboek (nieuw lang Nederlands woord van 25 letters) Twee maal woordwaarde op je Scrabbelbord en je bent binnen. Maar dit terzijde. Er wacht mij nog een berg werk. Ik ga alle versjes overzetten in een kindvriendelijk lettertype dat ook door de gemiddelde voorlees oma of opa gelezen kan worden. Voor je weet het maar nooit. Dat wordt een hele klus, maar ook een leerzame. Ik weet wel iets van het programma Word en dat wat ik niet weet wordt een grote ontdekkingsreis. Ik pruts en piel net zolang totdat ik het voor elkaar krijg. En als ik het mezelf goed aangeleerd heb, gaat het langzaam maar gestaag vorderen en komt het zelfs vandaag t...

Mevrouw Hopeloos.

Een klucht in drie bedrijven. Jawel u leest het goed, het zusje van Rampen Annie u weet wel, zij die in eigen omgeving de meeste gekke rampen aanricht. Goed, Mevrouw Hopeloos had een aantal weken geleden een meneer van de Ziggo op bezoek om alle tv-kanalen weer op orde te krijgen, want mevrouw Hopeloos had weer eens met haar technisch inzicht op alle knopjes van het door Ziggo net geleverde en aangesloten kastje gedrukt, op dat moment was alles in de war geraakt. Alleen de radio, die ze nooit aanheeft, deed het nog. De rest, was een blauwer dan blauw scherm. Totdat gelukkig meneer Ziggo haar uit haar lijden verloste en zij binnen een aantal seconden weer normaal tv kon kijken. Oorzaak? Zie mijn blog van 7 maart. Kortom, meneer Ziggo was op dat moment een zege voor deze dolende ziel in techno land. ‘Geeft niet hoor mevrouw’ sprak de jongeling haar toe’ aldoende leert men. Ja hoor! wrijf het er nog maar eens in dacht mevrouw Hopeloos in vertwijfeling… Deze jongeman kwam ook tot de ontdek...

Trillie met die Billie

En dan nu even iets luchthartigs van Josephientje. u weet wel 'zij die schrijft.' Dat blijf ik gewoon tot aan mijn dood doen, heb ik net besloten, want ik ben nog lang niet uitgeschreven. Vooralsnog ben ik nu bezig met de laatste loodjes van mijn kinderprentenboek dat straks ergens in April geboren mag gaan worden. Dat betekent dat ik over het algemeen een zittend leven leidt, los van mijn wekelijkse rondje stoksjokken natuurlijk en mits de weersomstandigheden dat toelaten. Zo af en toe loop ik, om wat beweging te krijgen, een rondje door mijn appartementje incluis mijn loggia om even te wuiven naar het volk en wat broodnodige happen frisse lucht tot mij te nemen. Dat schiet niet echt op natuurlijk en iemand op mijn leeftijd moet natuurlijk wel een klein beetje soepel en elegant over deze aardbol kunnen blijven wandelen. Laten wij het daarover eens zijn. Nu heeft deze slimme meid, die overigens wel degelijk op haar toekomst is voorbereid, een knalrode trilplaat aangeschaft. Jui...