Doorgaan naar hoofdcontent

VER-NEDERLAND

Hoe gek wil je het hebben in VERNEDER-land.


Als je dacht dat de limiet al bereikt was met de idiote overtrokken regels betreffende het Corona gebeuren, dan kan er altijd nog wel iets bij waar mijn bloed nu van wegloopt!
Ik zal trachten dit zonder teveel emoties neer te pennen. Maar mijn god wat gebeurt er toch allemaal op deze aardbol? En in dit eens zo mooie land?
Mijn invalide buurvrouw en vriendin, zit al vanaf haar jeugd in een elektrische rolstoel vanwege het feit dat haar ledematen niet doen wat zij zouden moeten doen. Haar rug en benen kan zij door een nare ziekte niet meer bewegen. Zij heeft dan ook een soort van sta op stoel, maar dan omgekeerd. Wanneer zij  al scharrelend vanuit huis leunend op een stok met haar kromgegroeide benen al schuifelend haar stoel bereikt om er vervolgens tegen aan te gaan staan met haar scheefgegroeide en vastgezette rug, iets dat haar best veel moeite kost, dan druk ze op het bedieningspaneel wat zij feilloos regelt. De stoel zakt dan heel langzaam in de comfort-stand die voor haar het beste aanvoelt, zo kan zij zich slechts voortbewegen. Tja wat wil je als dit de enige manier is om je te kunnen verplaatsen dan ben je afhankelijk van zo’n stoel.
Nu wil het geval dat zij morgen naar de grote stad moet en net te horen heeft gekregen dat, vanwege nieuwe regels de WMO-taxi’s alle mensen nog slechts mogen meenemen met een chirurgisch mondmasker voor! Zij wordt geweigerd als zij niet zo’n masker te pakken kan krijgen voor morgen. Ook wordt haar nog even medegedeeld  dat visueel gehandicapten, rolstoelgebruikers, en dialyse patiĆ«nten niet meer worden vervoerd naar de ziekenhuizen met het WMO-vervoer! Nou vraag ik je? Dit is zo onrechtvaardig, zo buitensporig onterecht. Mensen die het juist zo nodig hebben en die afhankelijk zijn van dit vervoer. Echt, ik heb hier geen woorden voor.
U wel? 
Met toestemming van betrokkene geplaatst.    

Josephientje 10-3-2021


Reacties

Populaire posts van deze blog

saved by the snow

  een wijze man waakt over mij Prachtig vind ik dit witte paradijs. Echt! Ik kan er zo van genieten! Vanachter glas dan he. Ik kan best wel tegen een beetje kou, maar met deze snijdende wind vind ik het persoonlijk afzien. Ik besluit dan ook binnen te blijven en heb me bezig gehouden met de voorbereidingen van mijn nog uit te komen kindervoorleesprentenboek (nieuw lang Nederlands woord van 25 letters) Twee maal woordwaarde op je Scrabbelbord en je bent binnen. Maar dit terzijde. Er wacht mij nog een berg werk. Ik ga alle versjes overzetten in een kindvriendelijk lettertype dat ook door de gemiddelde voorlees oma of opa gelezen kan worden. Voor je weet het maar nooit. Dat wordt een hele klus, maar ook een leerzame. Ik weet wel iets van het programma Word en dat wat ik niet weet wordt een grote ontdekkingsreis. Ik pruts en piel net zolang totdat ik het voor elkaar krijg. En als ik het mezelf goed aangeleerd heb, gaat het langzaam maar gestaag vorderen en komt het zelfs vandaag t...

Mevrouw Hopeloos.

Een klucht in drie bedrijven. Jawel u leest het goed, het zusje van Rampen Annie u weet wel, zij die in eigen omgeving de meeste gekke rampen aanricht. Goed, Mevrouw Hopeloos had een aantal weken geleden een meneer van de Ziggo op bezoek om alle tv-kanalen weer op orde te krijgen, want mevrouw Hopeloos had weer eens met haar technisch inzicht op alle knopjes van het door Ziggo net geleverde en aangesloten kastje gedrukt, op dat moment was alles in de war geraakt. Alleen de radio, die ze nooit aanheeft, deed het nog. De rest, was een blauwer dan blauw scherm. Totdat gelukkig meneer Ziggo haar uit haar lijden verloste en zij binnen een aantal seconden weer normaal tv kon kijken. Oorzaak? Zie mijn blog van 7 maart. Kortom, meneer Ziggo was op dat moment een zege voor deze dolende ziel in techno land. ‘Geeft niet hoor mevrouw’ sprak de jongeling haar toe’ aldoende leert men. Ja hoor! wrijf het er nog maar eens in dacht mevrouw Hopeloos in vertwijfeling… Deze jongeman kwam ook tot de ontdek...

Trillie met die Billie

En dan nu even iets luchthartigs van Josephientje. u weet wel 'zij die schrijft.' Dat blijf ik gewoon tot aan mijn dood doen, heb ik net besloten, want ik ben nog lang niet uitgeschreven. Vooralsnog ben ik nu bezig met de laatste loodjes van mijn kinderprentenboek dat straks ergens in April geboren mag gaan worden. Dat betekent dat ik over het algemeen een zittend leven leidt, los van mijn wekelijkse rondje stoksjokken natuurlijk en mits de weersomstandigheden dat toelaten. Zo af en toe loop ik, om wat beweging te krijgen, een rondje door mijn appartementje incluis mijn loggia om even te wuiven naar het volk en wat broodnodige happen frisse lucht tot mij te nemen. Dat schiet niet echt op natuurlijk en iemand op mijn leeftijd moet natuurlijk wel een klein beetje soepel en elegant over deze aardbol kunnen blijven wandelen. Laten wij het daarover eens zijn. Nu heeft deze slimme meid, die overigens wel degelijk op haar toekomst is voorbereid, een knalrode trilplaat aangeschaft. Jui...