Doorgaan naar hoofdcontent

Trillie met die Billie




En dan nu even iets luchthartigs van Josephientje. u weet wel 'zij die schrijft.'

Dat blijf ik gewoon tot aan mijn dood doen, heb ik net besloten, want ik ben nog lang niet uitgeschreven. Vooralsnog ben ik nu bezig met de laatste loodjes van mijn kinderprentenboek dat straks ergens in April geboren mag gaan worden. Dat betekent dat ik over het algemeen een zittend leven leidt, los van mijn wekelijkse rondje stoksjokken natuurlijk en mits de weersomstandigheden dat toelaten.

Zo af en toe loop ik, om wat beweging te krijgen, een rondje door mijn appartementje incluis mijn loggia om even te wuiven naar het volk en wat broodnodige happen frisse lucht tot mij te nemen. Dat schiet niet echt op natuurlijk en iemand op mijn leeftijd moet natuurlijk wel een klein beetje soepel en elegant over deze aardbol kunnen blijven wandelen. Laten wij het daarover eens zijn. Nu heeft deze slimme meid, die overigens wel degelijk op haar toekomst is voorbereid, een knalrode trilplaat aangeschaft. Juist! zo'n sta in de weg die je net als een rolkoffer van vijfendertig kilo aan zo'n handvat over je vloerdelen sleept tot het de gewenste plek heeft, waar een bruikbaar stopcontact zit. Als de twee polen van de stekker in die twee stroomgaten verdwenen zijn, kan de lol beginnen en gaat meteen de feestverlichting aan. Ik maak daarna gebruik van een afstandsbediening, wat een humor, wel zo handig hoef je niet te bukken. Nu ben ik een typje dat altijd het nuttige met het aangename wil verenigen en zo kwam het dat ik vanmiddag achter het aanrecht, al trillend en blubberend op die rooie met het zweet tussen mijn bilnaad en klotsende oksels, een verschrikkelijke 3-daags afwas heb staan weg te werken. En nee, ik heb niets gebroken geen ledemaat en geen serviesgoed. Het ging me eigenlijk best goed af. Na tien minuten was de afwas weggewerkt en stond het rooie monster stil. Ik weet het... ik heb er ook smakelijk om moeten lachen, want het moet er niet uit hebben gezien. Mijn lachspieren hebben ook weer eens een fikse opknapbeurt gehad en zijn weer geolied. Zelfspot blijft toch het allerleukste. 


Levendige groetjes van uw aller J©sephientje. 1-2-2021

Reacties

  1. Haha als het maar trilt ....stofzuiger over de vloer een trilplaat en een....?????? Gek wijf xxxxx

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

saved by the snow

  een wijze man waakt over mij Prachtig vind ik dit witte paradijs. Echt! Ik kan er zo van genieten! Vanachter glas dan he. Ik kan best wel tegen een beetje kou, maar met deze snijdende wind vind ik het persoonlijk afzien. Ik besluit dan ook binnen te blijven en heb me bezig gehouden met de voorbereidingen van mijn nog uit te komen kindervoorleesprentenboek (nieuw lang Nederlands woord van 25 letters) Twee maal woordwaarde op je Scrabbelbord en je bent binnen. Maar dit terzijde. Er wacht mij nog een berg werk. Ik ga alle versjes overzetten in een kindvriendelijk lettertype dat ook door de gemiddelde voorlees oma of opa gelezen kan worden. Voor je weet het maar nooit. Dat wordt een hele klus, maar ook een leerzame. Ik weet wel iets van het programma Word en dat wat ik niet weet wordt een grote ontdekkingsreis. Ik pruts en piel net zolang totdat ik het voor elkaar krijg. En als ik het mezelf goed aangeleerd heb, gaat het langzaam maar gestaag vorderen en komt het zelfs vandaag t...

Mevrouw Hopeloos.

Een klucht in drie bedrijven. Jawel u leest het goed, het zusje van Rampen Annie u weet wel, zij die in eigen omgeving de meeste gekke rampen aanricht. Goed, Mevrouw Hopeloos had een aantal weken geleden een meneer van de Ziggo op bezoek om alle tv-kanalen weer op orde te krijgen, want mevrouw Hopeloos had weer eens met haar technisch inzicht op alle knopjes van het door Ziggo net geleverde en aangesloten kastje gedrukt, op dat moment was alles in de war geraakt. Alleen de radio, die ze nooit aanheeft, deed het nog. De rest, was een blauwer dan blauw scherm. Totdat gelukkig meneer Ziggo haar uit haar lijden verloste en zij binnen een aantal seconden weer normaal tv kon kijken. Oorzaak? Zie mijn blog van 7 maart. Kortom, meneer Ziggo was op dat moment een zege voor deze dolende ziel in techno land. ‘Geeft niet hoor mevrouw’ sprak de jongeling haar toe’ aldoende leert men. Ja hoor! wrijf het er nog maar eens in dacht mevrouw Hopeloos in vertwijfeling… Deze jongeman kwam ook tot de ontdek...